ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΔΑΣΙΚΩΝ ΧΑΡΤΩΝ Ι. Τὸ Σύνταγμα τοῦ 1975 στὸ ἄρθρο 24 §1 προέβλεπε ὅτι « 1. Ἡ προστασία τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος ἀποτελεῖ ὑποχρέωση τοῦ Κράτους. Τὸ Κράτος ὑποχρεοῦται νὰ λαμβάνει ἰδιαίτερα προληπτικά ἢ κατασταλτικά μέτρα πρὸς διαφύλαξιν αὐτοῦ. Νόμος καθορίζει τὰ ἀφορῶντα εἰς τὴν προστασίαν τῶν δασῶν καὶ τῶν δασικῶν ἐν γένει ἐκτάσεων … » ΙΙ. Σὲ ἐκτέλεση τῆς συνταγματικῆς αὐτῆς διάταξης ἐκδόθηκε ὁ ν. 998/1979 ὁ ὁποίος στὸ ἄρθρο 3 ἔδωσε ἕνα ἀσαφὴ καὶ χρήζοντα ἀξιολογικές κρίσεις γιὰ τὴν ἐφαρμογή του, ὁρισμό, ἐξαιτίας τοῦ ὁποίου προέκυψε σύγκρουση μεταξύ ΑΠ καὶ ΣτΕ. Τὸ Ἀνώτατο Εἰδικό Δικαστήριο (ΑΕΔ) ἐπιλύοντας τὴν διαφωνία αὐτή δέχθηκε ὁμόφωνα μὲ τὴν 27/1999 ἀπόφασή του ὅτι: «…. το Σύνταγμα, προστατεύοντας δια του άρθρου 24 το δάσος και τις δασικές εκτάσεις, παραπέμπει στην επιστημονική έννοια των εδαφικών τούτων οικοσυστημάτων προς την οποία υποχρεούται να συμμορφωθεί κα...